جابربن عبدالله انصاری می گوید : راهبی بود به نام ((مثرم بن رعیب ))که ۱۹۰ سال عبادت کرده بود ولی حاجتی از خدا نخواسته بود . روزی از خداوند خواست اولیائش را بنمایا ند . خداوند متعال جناب ابوطالب را نزد او فرستاد و بعد از آن که راهب دانست این آقا چه کسی است به آن حضرت بشارت داد که ای ابوطالب خداوند به تو پسری عنایت می فرماید که او ولی خداست واسم شریف او علی است . هنگامی که او را درک کردی سلام مرا به او برسان . وبه او بگو مثرم راهب اقرار می کند به وحدانیت خدا وبه ولایت تو یا امیر المومنین (ع) شهادت می دهد .

هنگام رفتن جناب ابوطالب (ع) خرما و انگور و انار بهشتی میل فرمودند و به منزل آمدند . فاطمه بنت اسد (ع) بانوی حرم جناب ابو طالب هم خرمایی که پیامبر به آن حضرت داده بودند میل فرمودند وبه ابوطالب هم دادند و آن حضرت میل فرمود. پیامبر فرموده بودند : این خرما را کسی می خورد که مقر به توحید و نبوت من باشد .