سه مسئله اساسی در آموزش وپرورش

1- حوزه ی انضباط 2- مسائل مربوط به روش ها و تدریس 3- مسئله ارزشیابی

 درمسئله انضباط مواردی از جمله اینکه چه نوع فنون کنترل کلاس را متناسب سن و سطح رشد دانش آموزان بکار برد هم چنین اینکه آیا تکلیف درسی به عنوان مجازات کاربرد.  آیا تنبیه بدنی در آموزش و پرورش جایز است ؟ آیا جداسازی دانش آموزان امروزه قابل قبول است ؟  در حوزه ی ارزشیابی نیز اینکه چگونه باید دانش آموزان را ارزشیابی کرد آیا آزمون تنها روش ارزشیابی است ؟ در هنگام ارزشیابی چقدر باید توانایی و گرایش و علاقه ی دانش آموزان را در نظر گرفت . آیا ارزشیابی باید عینی یا انشایی یا ترکیبی از آنها باشد و اینکه آیا از دانش آموزان زرنگ و تیز هوش جداگانه امتحان گرفت ؟

در حوزه ی روش ها نیز آیا آموزش باید بر کار گروهی یا تجارب فردی متمرکز باشد ؟ آیا برای سنین مختلف روش های خاص یادگیری وجود دارد . آیا وسایل آموزشی می تواند به مسائل یادگیری کمک کند ؟ چند درصد عملی و چند درصد نظری باشد ؟ آیا معلم مواد درسی را به شیوهی تحقیقی یا به صورت سخنرانی و نظری تدریس کند؟

در هر صورت پرسش هایی که در آموزش آموزش و پرورش مطرح می شود اساسا فلسفی هستند حتی ترتیب و فیزیکی کلاس درس باید بریک فلسفه ی تربیتی مبتنی باشد .هم چنین باید گفت که مسائل تعلیم و تربیت فلسفی هستند چراکه همه ی آنها در خصوص انسان کار می کنند و فلسفه هم عمدتا در حوزه ی انسانی و اجتماعی بحث می کنند در این صورت نیز می توان گفت فلسفه زمینه ی تعلیم و تربیت است و در واقع تعلیم و تربیت آزمایشگاهی است که آرای فلسفی را مورد تجزیه و سنجش قرار می دهد .

تحول اجتماعی یعنی رسالت فلسفه فقط بوسیله ی تعلیم و تربیت صورت می گیرد .